meeschrijven met dzjoef

Besparingsklimaat en de (low)impact van Steven Vromman

0

Halverwege deze legislatuur werd het hoog tijd om met Steven Vromman (Groen) – de man met de kleinste verkiezingsaffiche – terug te blikken op de bestuursontgroening van zijn partij. De resultaten op papier zijn er alvast: een lijvig mobiliteitsplan dat al heel wat voeten in de aarde had, een milieuplan dat al heel wat stof deed opwaaien en de eerste stappen in de zoektocht naar meer en betere plaatsen in het onderwijs en de kinderopvang. Een onverhoopt succes of een pleister op een houten been?

Steven, hoe kijk je terug op twee jaar Groen in gemeenteraad?

Steven/ Ik zal beginnen met mijn persoonlijke ervaringen: al verschillende keren ben ik verbaasd geweest over hoe lokale politiek werkt, hoe dat systeem in elkaar zit en hoeveel tijd er besteed wordt aan procedures en strategie. Ook vele vragen uit de commissie waarbij ik me afvraag: moeten we daar nu mee bezig zijn? De traagheid is ook frappant: je hebt vijftig mensen die de Gentenaar vertegenwoordigen, maar de meesten zitten daar op een laptop te werken, terwijl enkelen een debat voeren. Bij het volgende thema komen dan weer enkele anderen aan het woord. Ik betrap met hier zelf ook op: deze – bijna besmettelijk – vorm van omgaan met elkaar. Er staan zoveel punten op de agenda, niet iedereen volgt alles op en je kunt ook niet over alles iets zinnigs zeggen, dat zou het debat eindeloos en oeverloos maken.

Persoonlijk heb ik af en toe het gevoel dat ik iets kan inbrengen, maar dat is niet zo eenvoudig als gemeenteraadslid in de meerderheid. Ik hoor dat ook van de collega’s: in de oppositie kun je overal vol op ingaan en alles voorstellen wat je maar wilt. Nu moet je dingen verdedigen waar je niet altijd achter staat en met een bredere coalitie van drie partijen voor gekozen hebt. Ook zijn er veel dossiers die nog het gevolg zijn van het vorige bestuur. Dat maakt het een pak moeilijker.

Dat wist je toch vooraf? Sommige dossiers staan haaks op jullie eigen programma. Ik denk maar aan The Loop.

Steven/ Ja, inderdaad, dat wisten we vooraf, maar ik zou niet zeggen dat ze er haaks op staan. Mensen zeiden me dat ook: ‘Je beseft toch dat je compromissen gaat moeten sluiten?’. Ik vind dat op zich ook logisch. Een absolute meerderheid hebben we niet en het is geen dictatuur. We zijn met drie partijen die samen moeten zoeken naar wat je samen kunt doen.

Het kartel had Open Vld niet nodig voor een meerderheid. Is dit geen gedooghuwelijk om de oppositie monddood te maken?

Steven/ Het klopt dat ze niet noodzakelijk waren voor een meerderheid. Het was een strategische beslissing omdat de meerderheid zeer krap is. En op zes jaar tijd kan er veel gebeuren. Er kan iemand afhaken of ziek worden… Ik moet eerlijk zeggen dat het jammer is dat er geen linkse oppositie is, al moeten we die rol van Open Vld ook niet verwachten natuurlijk. Deze situatie heeft anderzijds tot voordeel dat zij nu het mobiliteitsplan mee verdedigen, waar ze het zelf niet met alle elementen eens zijn. Drie partijen schrijven nu samen het kartelverhaal en dat vraagt water bij de wijn. Open vld is er op het laatste bijgekomen en ze hebben ook niet zoveel eisen gesteld om mee te besturen. In het kartelprogramma zelf heeft Groen wél een heel belangrijke stem gehad. Het is natuurlijk niet 100% ons programma en het blijft een compromis, maar als ik kijk naar wat onze drie schepenen tot nu toe hebben gedaan: Elke (Decruynaere, nvdr) rond onderwijs, jeugd, Tine (Heyse, nvdr) rond klimaat energie, voedsel en Filip (Watteeuw, nvdr) rond mobiliteit en openbare werken, dan zie ik het begin van verandering.

GOED DOOR VERGELIJKING?

Waren de centrumparkings ook open gebleven zonder Open Vld in de coalitie? Of het wegmoffelen van de ETS-bedrijven in het milieuplan, wiens idee was dat?

Steven/ Ja, dat denk ik wel. Wij zijn daar altijd tegen geweest, maar deze nu sluiten zou de Gentenaars een enorme financiële kater bezorgen, plus: we hebben nog niet voldoende alternatieven om de auto uit de stad te bannen. Ik zou ook soms willen dat het sneller gaat, maar met twee partners kun je niet zomaar zeggen: vanaf nu moet alles op onze manier gebeuren. Daar ligt het verschil met een oppositiepartij te zijn. En wat de ETS-bedrijven betreft: dat is gewoon de Europese regelgeving, daar kunnen wij zelfs niets aan doen.

De formulering heeft nochtans iets heel pervers. Jullie zeggen: de emissie is met 10% teruggedrongen sinds 2007 en we zitten volledig op schema. Dat aandeel wordt behoorlijk minimaal als je de grootvervuilers van het ETS-cluster wél in de vergelijking betrekt.

 

Steven/ Dat er veel werk aan de winkel is zal niemand ontkennen. Maar dat klimaatplan verdedig ik wel. Ik heb de klimaatplannen van andere steden gelezen en dat komen wij er erg goed uit.

Gent doet het dus goed door vergelijking?

Steven/ Dat is een element. Maar het plan is vooral goed vanwege het budget dat er tegenover staat. Er is geen enkele stad die een dergelijk groot budget voorziet. Een klimaatplan schrijven is niet moeilijk: je moet echter maatregelen nemen en daar middelen voor voorzien. Op dat vlak worden er serieuze stappen gezet. De verdubbeling van woninginnovatie en hernieuwbare energie, het stedelijk energieverbruik met 15% verlagen, …

De hernieuwbare energie blijft een mager beestje als je de budgetten voor buurtparkings bekijkt.

Steven/ De vraag is: wat kan de stad doen en wat moet de stad wel én niet doen en daar zitten we met een erfenis van de liberalisering van de energiemarkt. Als het aan mij had gelegen was dat nooit gebeurd.

Is het wel een erfenis wanneer je haar mee in leven houdt?

Steven/ Je moet realistisch zijn. De privatisering kun je niet terugdraaien omdat het inmiddels geen Gents net meer is, maar een Europees cluster. Je kunt niet zomaar zeggen: we nemen dat in handen. De voorbije twintig jaar is dit door neoliberale besturen vastgelegd, en Groen kan dat in een bestuurstermijn niet zomaar allemaal omkeren.

Niks weerhoudt de stad er toch van om dit ETS-cluster van vervuilende bedrijven extra te belasten?

Steven/ Als je suggesties hebt, wil ik dat graag doen, maar juridisch hebben we geen poot om op te staan.

Je herhaalt vaak deze Europese regelgeving. Ben je niet bang dat Groen in een soort moeras terecht gekomen is: je geeft zelf aan langs alle kanten belemmerd te worden om echt je ding te doen.

Steven/ Het beleid mee opnemen is sowieso een risico en het is altijd eenvoudiger om dat niet te doen. Maar we kunnen wel dingen veranderen, hetzij minder snel en verregaand dan we zelf willen. Binnen zes jaar mag de kiezer de balans opmaken, maar ik denk dat we dan wel kunnen zeggen dat we op vele vlakken het verschil hebben gemaakt. Het beleid is een tanker: over zes jaar zal deze geen 180 graden gedraaid zijn, maar misschien wel 10 graden. Mijn overtuiging is: ofwel sta je aan de kant en laat je de tanker door razen, of je gaat erop staan en stuurt hem zo goed mogelijk bij. Op deze keuze zal de kiezer ons kunnen beoordelen. We hebben kritische kiezers, dat weten we goed genoeg.

Laten we eens een rollenspel doen. Beeld je eens in: je zit nog steeds in de oppositie en je kijkt naar je eigen mobiliteitsplan en de becijfering daarvan: wie gaat dat betalen? Twintig procent daarvan is via stadsfinanciering, voor de rest schuif je de zwarte piet door naar Ben Weyts (N-VA). Al voor de lancering van het plan weet je: een groot deel hiervan gaat niet gerealiseerd worden. Vanwaar die positieve propaganda rond dit plan?

Steven/ Als het mobiliteitsplan wordt doorgevoerd, zal het wel wat meer effect hebben dat wat fietssuggestiestroken hier en daar, maar het blijft een realiteit. Als Vlaanderen zegt: jullie middelen worden verminderd, dan heeft dat impact. Maar is dat een drogreden? Ik weet het niet.

Ik noem het: falen met voorbedachten rade. De lat ligt misschien wel veel te laag? Plus: we gingen een rollenspel doen: jij zit nu in de oppositie.

Steven/ Ok, ik zou zeker vinden dat het niet ver genoeg gaat en dat er meer moet gebeuren. En ik denk dat Filip (Watteeuw, nvdr) ook meer zou willen doen. De doelstellingen die voorzien worden zijn vermoed ik wel haalbaar, omdat ze ook niet zo spectaculair hoog liggen: de toename van fietsers en de afname van autoverkeer gaat over een aantal percenten per jaar. Dat het Pegasusplan (o.a. de vertramming van buslijnen, nvdr) nog niet is uitgevoerd wil zeggen dat er de vorige legislatuur te weinig wil was om hier vaart achter te zetten.

Goed, maar de grote afwezige in het bestuursakkoord zijn bindende cijfers: geen quota meer voor sociale woningen, een paar premies voor energiezuinige woningen. Dat zijn maatregelen die de hogere middenklassegezinnen toejuichen. Maar wat met de rest van de Gentenaars?

Steven/ Dat klopt niet helemaal. In het klimaatplan staat er een heel traject voor mensen die geen eigenaar zijn, voor mensen die het niet kunnen betalen. Sociale woningzorg is en blijft inderdaad een zeer groot probleem, maar dat kun je niet ook met het klimaatplan oplossen.

Er worden met het milieuplan wel buurtparkings gefinancierd, al lijkt me dat eerder een bevoegdheid van mobiliteit?

Steven/ Sociale woningen is niet onze bevoegdheid, al zullen we daar vanuit Groen altijd op blijven hameren. Je zit sowieso met de situatie: de vette jaren zijn voorbij en Groen is de voorbije jaren altijd zeer kritisch geweest voor projecten die veel geld kostten. Geld dat misschien anders besteed had kunnen worden, maar het geld dat uitgegeven is zijn we wel kwijt.

‘Die fetten Jahre sind vorbei’ heet in het Engels ‘The Educators’. Is het niet tijd om wat meer oppositie te voeren binnen de eigen coalitie?

Steven/ Het politieke systeem dat we hier hebben, maakt dat niet zo evident. De partijen hebben elkaar ook een stuk nodig, houden elkaar wat in evenwicht, maar het blijft een spel van: wij gunnen udit, maar dan moet dat ook kunnen. Het enige wat we kunnen zeggen is: we doen niet mee, of: we kiezen alleen voor oppositie. Dat zou kunnen. De kiezer heeft heel duidelijk aangetoond dat ze Groen mee in het bestuur willen, anders hadden we nooit zoveel verkozenen gehad.


GEEN SCHEPEN(EN) VERBRANDEN

Hoe hebben je partijgenoten gereageerd op je blogbericht over The Loop, waar je toch afwijkt van de partijlijn?

Steven/ Het viel eigenlijk nog mee. Ik heb niet zoveel reacties gehad, maar ik weet dat dat soms wat moeilijk ligt. Ik heb me vanaf het begin voorgenomen: ik ga transparant zijn over dat politieke engagement en ik ga ook zeggen wat ik moeilijk vind. The Loop is een zeer slecht project voor Gent en ik steun het GMF, dus vind ik dat ik dat moet zeggen.

Dat was niet het meest frappante uit je blogpost. Je zegt: “Ik begrijp ten volle dat onze groene schepenen niet anders kunnen dan dit beleid collegiaal mee uitvoeren. Dit is dus geen kritiek aan hun adres”. Meen je dat nu echt?

Steven/ Ik wil graag de alternatieven horen hé, maar er is al serieus op gezocht. Het is ook een ander geval dan UPlace. Hier gaat het over een geval waarvan het RUP (Ruimtelijk Uitvoeringsplan, nvdr) al goedgekeurd werd in 2006. In het dossier van UPlace werd het RUP afgekeurd. Er zijn in Gent al een aantal contracten getekend waarin het mobiliteitsbedrijf zich engageert. Filip (Watteeuw, nvdr) is nu verantwoordelijk voor het mobiliteitsbedrijf. Je kunt dan niet zomaar al die contracten in de vuilbak kieperen. De factuur van 20 miljoen euro (geraamde schadevergoeding, nvdr) voor het afblazen gaat dan ook ten koste van sociale woningbouw. Persoonlijk hoop ik dat de juridische strijd van het GMF iets oplevert en dat de werken stilgelegd worden. Ofwel moeten de groene schepenen de coalitie opblazen vanwege The Loop en wordt Groen vervangen door N-VA of CD&V. Hebben we dan een stap vooruit gezet met Gent? Als Groen niet meebestuurt, krijg je een meer centrumrechts beleid.

Vind je dat een consequent huwelijk: GMF en UNIZO?

Steven/ Ik vind dat boeiend hé! Net zoals in onze coalitie moet je elkaar vinden en het vergroot het draagvlak voor de strijd. De stad Deinze heeft zich inmiddels ook aangesloten. Hoe breder dit front, hoe beter.

Dus het is: Groen trekt de stekker eruit of Groen voert het plan mee uit? De stad of Groen zouden bijvoorbeeld ook mee kunnen procederen met het GMF?

Steven/ Ik ben geen jurist, maar dat lijkt me een zeer vreemde situatie, dus ik vermoed niet dat het kan. The Loop is altijd een project van Sp.a en Open Vld geweest, terwijl Groen zich hier altijd tegen heeft verzet. Maar nu is het plots Groen die de volle laag krijgt, terwijl de bedenkers van het plan nauwelijks vermeld worden en volledig uit de wind staan. Zij zijn nochtans de partijen die hier nog steeds achter staan.

Van Open Vld hadden veel mensen dit verwacht, over de houding van Groen bestaat veel meer teleurstelling, dat zag je toch vooraf aankomen?

Steven/ We wisten van het begin dat dit een klotedossier voor ons ging zijn. Een mea culpa van de sp.a zou mooi zijn, los van de schadevergoedingen. Ik weet ook niet altijd wat er in het college gebeurt of gezegd wordt. Bel Daniël (Termont, nvdr) eens, soms is hij in een openhartige bui. Hij heeft ooit gezegd dat hij spijt heeft dat het EGW geprivatiseerd werd én dat hij geen voorstander is van grote winkelcentra buiten de stad, dus wie weet. (lacht)

Heeft hij ook spijt van de verkoop van een groot aandeel in Ivago? Het sluikstorten als probleem was nooit groter. Zouden de peperdure vuilzakken daar voor iets tussen zitten?

Steven/ Ik denk dat we hier duidelijk bewijzen hebben dat dit niet waar is: er zijn meer dan 20.000 gezinnen in Gent die gratis vuilzakken krijgen. Sluikstorters die betrapt worden zijn vaak gegoede mensen die met hun 4×4 rondrijden en hun afval ergens dumpen en de zakken perfect kunnen betalen. Deze groep handelt niet uit armoede. Deze mensen ook gratis vuilzakken geven is tegen het principe van ‘de vervuiler betaalt’. De sociale correcties in acht genomen uiteraard. Ik vind het geen goed idee om vuilnisophaling voor iedereen gratis te maken. Mensen zijn niet verplicht om iedere week drie vuilniszakken vol te verzamelen. Er worden trouwens zeer weinig GAS-boetes uitgeschreven voor sluikstorten in Gent, omdat de daders zelden gevonden worden.

Waren de GAS-boetes op zich niet ook zo’n struikelblok waar Groen een compromis moest sluiten?

Steven/ We hebben ervoor gezorgd dat er geen verlaging van de minimumleeftijd was, ondanks de vroegere proefballonnen van Daniël (Termont, nvdr). Daar is uiteindelijk niets van gekomen. Met een andere coalitie was de kans groot dat er meer GAS-boetes werden uitgeschreven voor -14-jarigen. Het aantal neemt ook af. Het blijft wel dubbel: auto’s die op een fietspad parkeren bijvoorbeeld kunnen nu niet beboet worden omdat de politie zich daar niet mee kan bezighouden. Moeten we dat allemaal zo laten? Hier is een GAS-boete dan misschien een mogelijkheid. Versta me niet verkeerd: ik vind GAS geen ideaal systeem, het is het tekortkomen van het gewone jurdische systeem. Dit falen van justitie heeft dankzij Groen in Gent niet geleid tot GAS-boetes voor kinderen. Helemaal afschaffen zou misschien beter zijn, maar het is en blijft een politiek compromis.

Iedereen gratis vuilzakken geven is tegen het principe van ‘de vervuiler betaalt’

Om even terug te keren op The Loop: de plannen om de middenstand te ontwikkelen in het stadscentrum staan haaks op deze van een megalomaan outletcenter. Historische contradicties tussen plannen voor binnenstad en buitenwijken. Je ziet dat ook in de mobiliteit.

Steven/ Het is een argument dat Groen al vaak gebruikt heeft, inderdaad. Rond mobiliteit is er ook geen goed plan. Er gaat teveel aandacht naar de binnenstad, terwijl de randgemeenten – waar de meeste problematieken zich voordoen – in een te traag tempo worden aangepakt. Besturen op alle niveaus hebben hun bevoegdheden stuk voor stuk verkocht aan ontwikkelaars, met alle ongewenste en onvoorziene nevenverschijnselen voor de stad van dien.

Wat bedoel je: om financiële redenen? Wat is er mis met bijvoorbeeld een stedelijk woonbedrijf? Zelf instaan voor de ontwikkeling van een stad: met een visie die niet onder het juk van winstnoodzaak gebukt gaat?

Steven/ Groen is altijd kritisch voor deze PPS-constructies (publiek-private samenwerkingen, nvdr) geweest, alleen kun je bestaande projecten niet zomaar stopzetten. Het beleid dat je voert zit in een bepaalde context (nationaal, Europees) en we opereren niet in een stadstaat. In onze verschillende plannen staat steeds dat vele bevoegdheden elders liggen en dat de speelruimte erg klein is. Daarbinnen proberen we te doen wat mogelijk is. Voor mij is dat vaak ook niet genoeg.

Geloof je echt in een vermindering van autoverkeer of wordt het een verplaatsing van het probleem: minder belasting voor de binnenstad en meer auto’s op de binnenring en in bepaalde sluipstraten? De binnenring waar trouwens ook nog een cirkeltram op moet rijden.

Steven/ De oppositie heeft diezelfde kritiek ook: eerst moeten de alternatieven als parkings buiten de ring in orde zijn, maar wij weten dat er dan niet veel gaat gebeuren. Door de monopolie van De Lijn mogen we – zelfs al zou er geld zijn – die cirkeltram niet zelf betalen. Sorry, met deze feiten moeten wij rekening houden. Dat is inderdaad dus een zwak punt dat men, voor de uitbouw van alternatieven, een groot deel afhankelijk is van andere overheden. Toch hopen we dat, bijvoorbeeld bij grote wegenwerken, mensen soms hun auto thuis laten en de voorspelde rampspoed al bij al nog mee zal blijken te vallen. Als het knippen van straten voor ergernis zorgt bij automobilisten die vervolgens hun auto vaker laten staan; dan heb je toch al iets bereikt? Ook de vrije busstroken gaan ten koste van parkeerplaatsen. Dàt is een verschil met het voorgaande beleid: er worden keuze’s gemaakt. Zo wordt het en-en-verhaal stilaan afgevoerd.

Concentrisch betaalplan voor parkeren met centrumparkings die open blijven, blijft toch wél een en-en-verhaal? Die parkings staan daar niet voor fietsers en bussen. Wie meer kan betalen, mag dichter bij de stadskern parkeren. Opvallend: over het mobiliteitsplan hield de oppositie het vooral op een strategisch/vormelijk – en niet op een inhoudelijk – bezwaar?

Steven/ Filip (Watteeuw, nvdr) heeft zijn fout over de procedurefout in het participatiedecreet meteen toegegeven. Groen deed dat in de oppositie ook: zoeken naar vormelijke fouten én wachten op het goede moment om hiermee naar buiten te komen. Als je zoiets een week eerder aan de pers meldt, dan kan het nog rechtgezet worden. Dat is een politiek spel: het zorgt voor tandengeknars, maar het plan gaat wel goedgekeurd worden.

 

(LOW)IMPACT OP HET BELEID?

In welke drie dossiers zou je graag een grote vooruitgang zien voor het einde van deze legislatuur?

Steven/ Ik zou heel blij zijn als de doelstelling van 10% energiebesparing op de stedelijke werking gehaald wordt, want dat zal niet simpel zijn. Verder is het probleem van opgroeiende kinderen in armoede een zeer prangend dossier dat dringend een grondige aanpak vergt. Daar kan nu geen concrete doelstelling opgeplakt worden, maar er moet een meetbare terugdringing zijn van deze onaanvaardbare levensomstandigheden. Ten derde moet er voor de leefbaarheid van iedere Gentenaar een merkbare daling van autogebruik worden gerealiseerd. Als dit gepaard gaat met meer ademruimte voor de zwakke weggebruiker, dan zal ik tevreden terugkijken.

Zijn deze droomdoelstellingen niet al teveel gekruid met het ingeslopen realisme dat je hebt moeten slikken de voorbije twee jaar? Zou je het twee jaar geleden straffer en ambitieuzer geformuleerd hebben?

Steven/ Ik zou kunnen zeggen: mijn droom is eerder om tegen 2018 volledig vrij te zijn van fossiele brandstoffen en dat iedereen een basisinkomen heeft en nog dertig uren werkt, maar dat komt jammer genoeg te vroeg. Die bredere thema’s moeten zeker meer aandacht en debat krijgen. In de dagelijkse commissies raakt dat zeer vaak ondergesneeuwd. Dit moet ook samen met het middenveld gebeuren, niet enkel in een stadhuis. Groen vindt participatie zeer belangrijk; toch blijkt dat niet eenvoudig te realiseren. Het politiek model laat dat onvoldoende toe, hier moeten we voor een omslag gaan.

Zijn er van Groen aanzetten om dit politiek systeem om te vormen? Om die langetermijnvisie uit te werken?

Steven/ Er wordt daar intern af en toe over gepraat, maar als ik eerlijk mag zijn: te weinig. Veel lopende dossiers, reflecties en organisatie van de partij zorgen ervoor dat aan langetermijnthema’s te weinig tijd wordt besteed. Ik zou graag meer oefeningen doen over transitie, energieomwenteling, deelsystemen, …. Binnen Oikos gebeurt dit bijvoorbeeld wel. De kloof tussen dagelijkse politiek en de grote ideeën is nog veel te groot. Grote vraagstukken als hernieuwbare energie, een nieuwe beurscrash of de klimaatproblematiek worden veel te weinig opgevangen en geïmplementeerd in de huidige beslissingen. Er wordt te snel vanuit gegaan dat het huidige model blijft voortkabbelen. We zijn ons te weinig bewust dat de veranderingen er komen: of we nu willen of niet. Theoretisch krijgt dat binnen Oikos en Groen een plek, maar de praktijk blijft ook bij ons nog vaak achterop.

Verschillende onopgeloste kwesties leggen een knoop in The Loop.

(PeDeJee)

Hoe dwars ga je daar liggen? Hoe ver kleur je met donkergroen buiten de lijnen van de partijrealiteit?

Steven/ Als het dossier op de gemeenteraad komt en wij moeten stemmen, dan zal ik consequent zijn. Maar de Groene schepenen kunnen dit project niet opblazen. Groen moet waar mogelijk dingen proberen bijsturen. Als Sp.a nu eens duidelijk zou zeggen: wij vinden dit ook geen goed plan, dan krijg je een heel andere situatie! En als Open Vld zou beseffen dat het voor de bestaande middenstand ook geen goed idee is, dan zijn we er.

Laatste vraag: Groen steunt ook op middenveldorganisaties als Natuurpunt, GMF, … mede dankzij hun achterban zetelen jullie nu in de gemeenteraad. Zijn die relaties veranderd sinds jullie in het bestuur zitten?

Steven/ Het is belangrijk voor ons dat we de dialoog onderhouden met dit middenveld. Ik moedig hen aan om kritisch te blijven en de publieke opinie te bewerken, acties op te zetten… Zij porren ons continue om ons te sterken in de overtuiging dat het draagvlak groot is en dat onze coalitiepartners dat ook gaan zien. Ik heb de oppositieperiode binnen Groen ook niet meegemaakt, maar ik merk wel dat het ook voor de partij wat zoeken is naar het juiste evenwicht. De vele actiegroepen zijn onafhankelijk genoeg, we hebben hen niet onder de duim. Wat trouwens bij vele andere partijen wel het geval is. Wat we in sommige gevallen wel gaan moeten zeggen is: we begrijpen jullie standpunt, maar soms kunnen we hier niet aan tegemoet komen, zoals bij The Loop. Dat is een ongemakkelijke spreidstand. (lacht) Nee, ik vind niet dat onze lies al gescheurd is. Als je het totaalplaatje van onderwijs, milieu, armoede bekijkt, dan denk ik dat we toch mee het verschil maken.

Merci Steven.


David De Beukelaer en Thomas Keirse

Deel dit artikel

Over de auteur

David De Beukelaer is hoofdredacteur en webbeheerder van DZJOEF

XSLT Plugin by BMI Calculator