meeschrijven met dzjoef

Brokkenparcours

0

Gent telt er meer van dan inwoners en studenten. Er lijkt maar geen einde te komen aan de stroom van fietsen. Een zoveelste bewijs dat Gent fietsstad is?

Men houdt er in verkavelingsvlaanderen niet alleen veel wagens op na, we hebben ook nog eens een overschot aan fietsen. Dat blijkt uit een recente telling langs de Gentse wegen. “Gent telt officieel 252.000 inwoners en 72.000 studenten”, zo berichtte de krant De Gentenaar onlangs. “Volgens de laatste grote parkeerstudie rijden op piekmomenten 121.794 auto’s rond. Daartegenover staan 322.000 fietsen. Meer dan één per Gentenaar en bijna drie voor elke auto.”

De oorzaak? Gent is een middelgrote stad (op internationale schaal), waardoor je alle afstanden met de fiets kunt afleggen. Niet alleen mensen met een Gents domicilie hebben een fiets, ook hun kinderen. En naast de duizenden studenten, zijn er ook nog eens duizenden pendelaars van buiten de stad die een fiets aan het station gestald hebben. Combineer je deze actieve fietsers met de duizenden verlaten fietsen (of wat er van over blijft), en je krijgt een overschot als resultaat.

Ik beken: ik draag mijn steentje bij aan het overschot aan fietsen. Of beter gezegd: ik heb zelf twee fietsen in mijn garage. De ene is een gewone fiets, die overigens al 14 jaar mee gaat. De andere, daarentegen, is een mountainbike voor een occasionele triatlon of duatlon hier en daar. Ik heb deze laatste gekocht met de gedachte dat zij weken lang in de garage kan blijven staan. Echter, nu zie je mij bijna continu op de mountainbike door de stad fietsen.

Waarom? Omdat een gewone fiets nauwelijks geschikt is voor de Gentse wegen. Nu ga ik niet klagen over banden die in de tramsporen terechtkomen. Of over de heuvels waar je over moet. Met wat behendigheid en fitheid kun je dat oplossen. Nee, het probleem is de marteling voor mijn fiets. “Knal”, in het gat in de tarmac. “Bang”, op en van de borduur. “Dzjoef”, over de kasseien. Met een mountainbike met suspensie (vering), extra versnellingen en dikke banden gaat dat allemaal veel vlotter.

Onlangs was Gent trouwens het toneel van een city trail run. Honderden lopers konden zich tijdens het voorjaar meten aan een mooi en uitdagend stedelijk parcours. Maar wat voor de voetganger iets eenmaligs was, is voor de fiets haast dagelijkse realiteit: de stad als hindernissenparcours. Het brokkenparcours dat de inwoners en bezoekers van de stad rijden, toont dat Gent nog lang geen echte fietsstad is.

Deel dit artikel

Over de auteur

Thomas is hoofd- en eindredacteur bij DZJOEF

XSLT Plugin by BMI Calculator