meeschrijven met dzjoef

Verloren generatie

0

“We mogen deze generatie echt niet verloren laten gaan”, besloot burgemeester Termont. Enkele kinderen en jongeren hadden in december vorig jaar enkele criminele feiten gepleegd. Mensen werden op straat aangevallen, geschopt, uitgescholden en bestolen. En niemand leek ze onder controle te kunnen krijgen.

De kindvriendelijke stad had volgens de pers af te rekenen met kinderbendes. “Gent gaat strijden tegen kinderbendes in de stad”, scheef HLN.be. “Geen jeugdbendes, maar kinderen van zeven tot vijftien jaar.” In De Standaard viel kort daarop te lezen: “De stad Gent kampt met probleemjongeren én -kinderen. In maart dit jaar werd een bende van acht jongeren tussen de 11 en de 16 jaar oud opgepakt…”

Een wat genuanceerder beeld schetste De Gentenaar: “Het gaat niet om jeugdbendes. Het project [van de stad Gent om criminele jongeren te begeleiden]heeft net de bedoeling om te voorkomen dat de jongeren jeugdbendes gaan vormen.” En verderop zegt burgemeester Daniël Termont: “Het gaat om een enkele tientallen jongeren, zelfs kinderen van 8 jaar oud die worden meegesleept door oudere jongeren. Een bijzonder moeilijke groep: ze vallen mensen lastig op de tram, spuwen, ambeteren mensen…” En tot slot: “Als we nu niets doen om die groep jongeren een zekere opvoeding mee te geven en naar school te proberen laten gaan…”

Bende kinders

Een opmerking van de burgemeester om op het eerste gezicht niets op aan te merken. alleen is het probleem groter dan enkele tieners die autoriteit aan hun laars lappen en misdaden plegen. Er was namelijk nog dit gegeven dat het nieuws domineerde: “De kans om in Gent in armoede te belanden, neemt de laatste jaren alleen maar toe”, zo berichtte De Gentenaar diezelfde maand december. “Bijna de helft van de belastingplichtige Gentenaars moet elke maand rondkomen met 1.250 euro netto of minder. Een op vijf kinderen wordt geboren in kansarmoede.”

Inderdaad wordt al enkele jaren één op vijf kinderen in Gent in armoede geboren. Aan armoede wordt al snel ook “kansarmoede” gekoppeld. “Volgens Kind en Gezin”, zo meldde De Gentenaar, “is kansarmoede ‘een toestand waarbij mensen beknot worden in hun kansen om voldoende deel te hebben aan maatschappelijk hooggewaardeerde goederen, zoals onderwijs, arbeid, huisvesting. Het gaat hierbij niet om een eenmalig feit, maar om een duurzame toestand die zich voordoet op verschillende terreinen, zowel materiële als immateriële’.”

Armoede pak je dus best zo breed mogelijk aan. “In Gent doen we [armoedebestrijding]met een hele reeks partners”, zei schepen van Armoedebestrijding Rudy Coddens (SP.A). “Maar liefst ook met de hogere overheden. We moeten in dialoog gaan met de minister van armoedebestrijding en de staatssecretaris, want zij hebben een grote verantwoordelijkheid en impact.” Om drie dagen later samen met schepen van Onderwijs Elke Decruyenaere (Groen) de bevoegde Vlaamse minister Homans (N-VA) van antwoord te dienen:

“Minister Homans spreekt van een succes omdat de steden en gemeenten massaal ingetekend hebben op de projectoproep [tot het aanbieden van 1-euromaaltijden aan kinderen]. Met deze conclusie gaat Minister Homans toch wel héél kort door de bocht”, want “vele steden en gemeenten hebben ingetekend op de projectoproep omdat het water echt wel aan de lippen staat”, zegt Rudy Coddens via een persbericht van de SP.A.

Steden doen het met minder

Gent krijgt van Homans immers de extra ondersteuning voor het aanbieden van 1-euromaaltijden niet, want Gent tracht dit te doen via de scholen hoewel “kinderen voeden geen kernopdracht van scholen is”. “Via scholen werken, betekent alle kinderen bereiken”, repliceren Decruyenare en Coddens. “Geen klein detail als je weet dat de 1-euromaaltijden in 2014 Antwerpen gemiddeld 10(!) kinderen per dag bereikten. Maar niet elke school is uitgerust met een keuken. Sterker nog, de afgelopen jaren gingen steeds meer scholen hun keukeninfrastructuur afbouwen.”

Dat het water aan de lippen staat, toont overigens ook de reacties van burgemeesters van Vlaamse centrumsteden op het nieuws dat zij door de tax shift in 2016 en 2017 enkele miljoen zullen verliezen. De Gentse schepen van Financiën Christophe Peeters (Open Vld) noemt de maatregel in De Morgen een stevige aderlating: “Het moeilijkste is dat wij met meerjarenplannen werken, en dat we die nu weer moeten aanpassen”. De tax shift zal hoogstwaarschijnlijk niet de laatste opdoffer zijn.

Een terechte opmerking dus dat criminele jongeren best door middel van goede opvoeding en voldoende onderwijs aangepakt moeten worden. Maar tegen het licht van de aanhoudende situatie in Gent en andere steden, smaakt deze opmerking wat wrang. Onderzoek zal moeten uitwijzen of deze jongeren die in december criminele feiten hebben gepleegd ook echt (kans)arm waren, maar als er een relatie is tussen armoede en oncontroleerbare kinderen, dan kunnen we in Gent binnenkort nog meer van dit soort feiten verwachten.

Dan behoort de kans dat (bepaalde wijken van) onze steden met een verloren generatie opgescheept zitten inderdaad tot de mogelijkheden.

Deel dit artikel

Over de auteur

Thomas is hoofd- en eindredacteur bij DZJOEF

XSLT Plugin by BMI Calculator